شهاب الدين محمد خرندزي زيدري نسوي
62
نفثة المصدور ( فارسى )
بذا قضت الأيّام ما بين أهلها * مصائب قوم عند قوم فوائد 282 يكى از غايت سآمت دست برداشته : « رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها » « - 1 » 283 مىخواند ، و يكى به حكم ملامت ( ع ) : « خود آمدن چه بود ؟ ! 284 كه پايم شكسته باد » مىگفت ، و چه صلاح توقّع توان كرد ، از حرامزادهاى كه در نزوان « 1 » أمّهات سيرت تيوس پسنديده باشد ؟ ! و در إتيان محارم و أخوات 285 ، مذهب « 2 » مجوس گزيده ؟ ! و اين معنى در خلال آن حلال زاده ! 286 أستغفر اللّه ( ع ) فى السّود من سمّيته كافورا 287 ، در همه روم و شام چون كفر ابليس و فسق لاقيس چنان مجهور شده است ، و ميان خاصّ و عامّ آن ملك ظهور يافته ، كه برين كه نوشته شد ، استغفارى و ازين كه در قلم آمد ، اعتذارى لازم نيست ، و اگر نه آنستى كه شرح مساوى آن مذموم سيرت بإبرام مىكشيد « 3 » ، و ذكر مقابح آن لئيم طبيعت از مقصود و مرام دور مىاندازد ، به حكم أذكروا الفاسق « 4 » بما فيه 288 - 17 ،
--> ( 1 ) متن مطابقست با : هت ( نسخه بدل ) ، سى . مى : بوران ، هت ( متن ) : ثوران ، كر : نزد آن ظ : نزوان ( 2 ) سى : ملّت ( 3 ) چنين است در همهء نسخ ، ظ : مىكشد ( 4 ) سى ، هت : مىاندازد أذكروا الفاسق ( - 1 ) قرآن كريم 4 / 74